Ilona wordt in woonzorgcentrum De Fakkel op handen gedragen. Iliona, met Poolse roots, werkt nu 7 jaar als verpleegster en de band tussen bewoners en collega’s is hartverwarmend. Dit merkte ze (gedeeltelijk) de laatste maand aan den lijve. Zoals zoveel trof het Coronavirus haar. Met de groepsapp hield het personeel contact en gaf haar ondersteuning en de filmpjes van de bewoners gaven moed. Tot ze in coma werd gebracht en volledig afhankelijk werd van de beademing. Bange tijden, zeer bange tijden een tijd zweven tussen leven en dood. Het zag er niet goed uit, maar ook de verpleegsters in het ziekenhuis moesten toegeven: Ilona is een sterke madam, een vechtster! Ondertussen hielpen de collega’s de familie met al de administratie. Men merkte het team werd nog hechter en de dankbaarheid van haar man, zoon en schoondochter waren zo intens. En dan kwam het verlossend telefoontje: Ilona werd uit haar kunstmatige coma gebracht en begon zelfstandig te ademen. De bewoners in De Fakkel stelden zelf voor om een spandoek maken tegen dat ze naar huis mocht. Het was met liefde dat men eraan werkte. En nu na 1 week mocht ze al naar huis. De collega’s gingen zaterdagmiddag met z’n allen (uitgezonderd de dienstverzekering) naar haar thuis. Het werd een emotioneel weerzien. Dolgelukkig dat ze thuis was iedereen terugzag en dan het spandoek van de bewoners. Je zou voor minder een traantje van geluk laten. De schoondochter had handen te kort om de foto’s, van het maken van het spandoek, het spandoek zelf, een fruitmand en boeket bloemen in ontvangst te nemen. Danke danke danke zei ze ontroerd. Nog even een korte babbel en dan kon Ilona net als haar collega’s nagenieten maar vooral terug gaan rusten om de volgende weken volop verder te werken aan haar revalidatie. Het is een sterke madam dus dit zal haar ook wel lukken met de steun van haar gezin, de collega’s en zeker de bewoners van wzc De Fakkel. AC