Zij die bij de de eerste avond waren van de 10 waarbij men een dieper zicht krijgt van ‘een huis dat een levend lichaam wordt’ was weet dat het een voltreffer was, zodat men graag terug naar onze st. Jan de Doper kerk kwam voor de 2de avond. Deze avond stond dan in het teken van Kom en zie ‘Getuigen van de blijde boodschap’. Pastoor Geert mocht ook nog enkele nieuwe geïnteresseerden mee verwelkomen.  Hij zou dan dieper in gaan over de plaatsen waar “het woord” wordt verkondigd, al dan niet zingend. Eerst kreeg het Ambo een woordje uitleg. De Ambo of beter gekend als lezenaar is een houtsnijwerk.  Bij de restauratie werd hij wel met witmarmeren platen bekleed om zo een eenheid te vormen. Wat deze lezer bijzonder maakt is dat er op het blad de vermelding staat “aan Louis Vanlommel, 20 jaar diaken, KerkinPaal 1995”. Vele zullen nu terugdenken aan de periode dat het kerkbestuur jaarlijks een persoon met een hulde, in de parochiezaal, in de kijker plaatste. Ambo komende van het Griekse woord ‘anabanein’ heeft dan ook als betekenis bestijgen, omhoogklimmen. Hoger, hoger geplaatst, omdat men vroeger boven de mensen moest uitkomen om het woord te laten weerklinken tot achter in de kerk.  Maar ook is het de “tafel van het woord”, een tafel om ons te voeden met de lezingen, antwoordpsalmen, de voorbede…die gehouden worden. Er werd stilgestaan bij de verschillende liturgische boeken, de Bijbel nu wat vereenvoudigd maar ook bij de boekjes welke voor de zondagsvieringen zijn en ‘het gesneden brood’ of zachtere teksten in de boekjes welke door de week worden gebruikt.  Nu ook de homilie genoemd deze werd vroeger vanop de preekstoel gedaan. Nu hebben we een uit grijze arduin, een verhoogde kuip met een trap ernaartoe. Origineel hadden we ook een houten preekstoel met beeldhoutwerk met een klankbord, een luifel achteren/of bovenaan om de woorden van de preek te laten werklinken. Op onze preekstoel is er in het midden de afbeelding van een zittende koning met boven in gouden letters geschreven: “Ego sum veritas” of “Ik ben de waarheid” met aan beide zijde 2 evangelisten mooi in het arduin uitgekapt. De preekstoel…waar er naast het verklaren van het schrift ook de moraal, aansporingen, aanmaningen, veroordelingen enz. werden losgelaten en dit zonder tegenspraak van het volk. De ouderen zullen ook nog wel de ‘donderpreken” herinneren en zeker als de missionarissen of de spekpater er plaatsnamen. Nu aan de Ambo is het veel rustiger geworden, het woord verklaren is nog overgebleven. Maar de preekstoel heeft in Paal nog wel steeds iets te verkondingen: Met een banner het jaarthema dat nu dadelijk in het oog springt, even nadenken. Even, heel even, werd ook de ‘voorgangerszetel’ toegelicht. Deze vormt met het altaar en de Ambo een dynamisch geheel. Het is geen troon maar verwijst wel naar de voorganger, de herder die de mensen verzamelt en welkom heet. Herder of een volgeling van de Heer. Een volgeling, om enkele cijfers te zeggen: in 2016 waren er meer dan 1,3 miljard rooms-katholieken, 5.173 bisschoppen en 415.350 priesters. De Herders of de opvolgers van de twaalf apostelen. Het orgel zorgt samen met de muziekboeken en gezangen ook mee voor het verkondigen het woord, op een andere manier dan het lezen, om het aan de mensen over te brengen. De lucht dat uit de pijpen komt is zowaar de adem van God dat de H. Geest hierin laat horen. Ons orgel met z’n vele registers, klavieren, pedalen en de pijpen een pronkstuk dat voor de kapel in 1835-1886 werd gebouwd. Met de bouw van de kerk verhuisde het mee naar boven op het oksaal. In 1987 - 1989 werd het mooi gerestaureerd en vanaf dan goed zichtbaar in het Absis noord, op de huidige plaats, gezet. Nu is het terug toe aan een restauratie, de dossiers zijn klaar. Zingen is tweemaal bidden zegt een Latijnse spreuk. Dit kan men met de groene boekjes “Zingt Jubilaté” (welke men bij het binnenkomen achteraan in de kerk kan nemen). Samen zingen is ook een uiting van samenzijn, een gemeenschap vormen. Maar zeker ook om ons geloof uit te drukken, de lofprijzing en dankzegging, onze hoop.

Even een moment van bezinning, het stillezen van enkele psalmen en daar je meest aansprekende lezingen uithalen. Deze bewerken met het belangrijke te onderstrepen bevindingen, vraagtekens bij vragen, uitroeptekens wat je treft of verrast, een smiley bij wat je blij maakt en zo kan men nog wat verder gaan. Maar het is wat stil worden om je gedachten vrij spel geven.

Nog enkele liederen ‘samen zingen’, een paar teksten maar ook een schriftlezing sloten deze 2de mooie avond af. Nog wat bijpraten met een tas koffie achter in de kerk en dan wachten tot volgende maand op de 2de donderdag waar de heiligen en heiligenbeelden in onze kerk worden uitgediept. AC