In deze laatste aflevering over de volkstelling brengt Louis Leten nog een extra sociologische en demografische doorlichting van het leven binnen de muren van Beringen rond 1796 en van de watermolens, die toch een belangrijke economische activiteit vertegenwoordigden (prentkaart: Kommeloomolen). Het is logisch dat de ietwat rijkeren uit die tijd bescherming zochten binnen de stadsmuren, dat hielp in ieder geval tegen struikrovers en bokkenrijders. Daarentegen was Beringen dikwijls wel de dupe van belegeringen door reguliere en minder reguliere legertroepen. Nog een merkwaardige vaststelling: het bevolkingsaantal bedroeg nauwelijks een vijfde van dat van Paal uit diezelfde periode.